Przy obiedzie pies często patrzy na talerz tak przekonująco, że trudno odmówić mu kawałka ziemniaka. Pytanie, czy pies może jeść ziemniaki, ma prostą odpowiedź: tak, ale tylko ugotowane, ostudzone i podane bez dodatków. Znaczenie ma także ilość, kondycja zwierzęcia oraz to, czy bulwa nie jest zielona, surowa albo kiełkująca.
Bezpieczny ziemniak to mały dodatek, nie podstawa psiej diety
- Tak, pies może dostać ugotowanego ziemniaka bez soli i przypraw.
- Nie podawaj ziemniaków surowych, zielonych, kiełkujących ani smażonych.
- Skórka jest bezpieczna tylko po ugotowaniu i pod warunkiem, że nie ma zielonych fragmentów.
- Mała porcja wystarczy. Ziemniak powinien być dodatkiem, a nie zamiennikiem pełnoporcjowej karmy.
- Wymioty, biegunka, osłabienie lub drżenia po zjedzeniu surowej albo zielonej bulwy wymagają kontaktu z weterynarzem.
Ugotowane ziemniaki są dla psa bezpieczne
Najbezpieczniejsza forma to ziemniak dobrze ugotowany lub upieczony bez tłuszczu, całkowicie ostudzony i rozgnieciony albo pokrojony na małe kawałki. Taki produkt dostarcza głównie skrobi, czyli węglowodanów, a także niewielkich ilości błonnika i potasu.
Nie jest jednak składnikiem, którego pies koniecznie potrzebuje. Dobra karma pełnoporcjowa zapewnia odpowiednią ilość energii, białka, tłuszczu, witamin i minerałów. Ja traktuję ziemniaka raczej jako okazjonalny dodatek lub składnik domowego posiłku ustalonego z dietetykiem weterynaryjnym.
Po pierwszym podaniu obserwuj psa przez kilkanaście godzin. Luźniejszy kał, gazy albo wymioty mogą oznaczać, że porcja była za duża lub zwierzę źle toleruje ten składnik.
Jak przygotować ziemniaka dla psa
Najlepsze sposoby obróbki
- Gotowanie w wodzie bez soli, oleju i przypraw.
- Pieczenie bez masła, smalcu i gotowych mieszanek przypraw.
- Rozgniecenie widelcem, jeśli pies ma problemy z gryzieniem lub jest seniorem.
- Pokrojenie na drobne kawałki, aby ograniczyć ryzyko zakrztuszenia.
Ziemniak powinien być miękki, ale nie musi mieć postaci papki. Ważne, aby nie podawać półsurowych, twardych kawałków. W takiej formie są trudniejsze do strawienia i mogą zostać połknięte zbyt łapczywie.
Czego nie dodawać
Najczęstszy błąd polega na podaniu psu ziemniaków z obiadu. Sól, masło, śmietana, mleko, sos i smażona cebula zmieniają prosty dodatek w ciężkostrawną mieszankę. Cebula i czosnek są dla psów szkodliwe, a duża ilość tłuszczu może wywołać silne zaburzenia trawienia, a u podatnych zwierząt także zapalenie trzustki.
Puree przygotowane dla ludzi zwykle nie nadaje się dla psa. Jeśli chcesz podać rozgniecionego ziemniaka, odłóż jego porcję przed dodaniem soli, masła i przypraw. To drobna zmiana, która robi największą różnicę.
Surowe, zielone i kiełkujące ziemniaki to ryzyko
Surowe bulwy zawierają więcej substancji, które mogą podrażniać przewód pokarmowy. Szczególnie niebezpieczne są zielone fragmenty, kiełki i zielona skórka, ponieważ mogą zawierać podwyższone stężenie solaniny. Jest to naturalna toksyna występująca między innymi w roślinach z rodziny psiankowatych.
Nie próbuj ratować zielonego ziemniaka przez samo ugotowanie. Najrozsądniej wyrzucić całą bulwę i przechowywać ziemniaki w miejscu niedostępnym dla psa. Zwierzę może zainteresować się także obierkami, kiełkami lub resztkami wyrzuconymi do kosza.
| Forma ziemniaka | Ocena | Dlaczego |
|---|---|---|
| Ugotowany, bez dodatków | Można podać | Najłagodniejsza forma, jeśli porcja jest mała |
| Pieczony bez tłuszczu | Można podać | Nie zawiera soli ani ciężkich dodatków |
| Surowy | Nie podawać | Może być trudniejszy do strawienia i zawierać więcej toksycznych związków |
| Zielony lub kiełkujący | Nie podawać | Wyższe ryzyko zatrucia solaniną |
| Frytki i chipsy | Nie podawać | Dużo tłuszczu, soli i często szkodliwych przypraw |
Jeśli pies zjadł mały kawałek zwykłego, ugotowanego ziemniaka, zwykle wystarczy obserwacja. Inaczej wygląda sytuacja po zjedzeniu większej ilości surowej, zielonej lub kiełkującej bulwy.
Ile ziemniaka może dostać pies
Nie ma jednej porcji dobrej dla każdego psa. Zależy ona od masy ciała, wieku, aktywności, stanu zdrowia i całej dziennej racji pokarmowej. Bezpieczna zasada mówi, aby wszystkie przekąski i dodatki zajmowały najwyżej około 10% dziennego zapotrzebowania energetycznego.
Na pierwszą próbę wystarczy naprawdę niewiele. Orientacyjnie można przyjąć następujące ilości ugotowanego ziemniaka:
| Masa psa | Porcja na początek |
|---|---|
| Do 5 kg | Około 1 łyżeczki |
| 5-15 kg | 1-2 łyżki |
| 15-30 kg | 2-3 łyżki |
| Powyżej 30 kg | 3-4 łyżki |
To wartości orientacyjne, a nie sztywna recepta. Ziemniak ma około 80 kcal w 100 g, więc większa porcja szybko zaczyna zajmować miejsce przeznaczone na pełnowartościową karmę. U psa z nadwagą nawet niewielki dodatek może utrudniać odchudzanie.
Nie podawaj ziemniaków codziennie tylko dlatego, że pies dobrze je toleruje. W praktyce lepiej sprawdza się mała porcja raz na jakiś czas niż stałe zwiększanie ilości w misce.
Kiedy lepiej zrezygnować z tego dodatku
Ostrożność jest potrzebna u psów z cukrzycą, nadwagą, nawracającymi problemami jelitowymi, zapaleniem trzustki lub chorobami wymagającymi specjalistycznej diety. Ziemniak jest źródłem skrobi, dlatego może nie pasować do planu żywienia ustalonego dla konkretnego zwierzęcia.
Nie dodawałbym go także do diety eliminacyjnej bez zgody lekarza. Przy takim postępowaniu nawet pozornie niewinny składnik może utrudnić ocenę, co wywołuje objawy alergii lub nietolerancji.
Przeczytaj również: Co jedzą szynszyle? - Poznaj zasady żywienia i unikaj częstych błędów
Objawy, których nie wolno ignorować
Po zjedzeniu zielonego lub surowego ziemniaka zwróć uwagę na wymioty, biegunkę, silne ślinienie, apatię, osłabienie i drżenia mięśni. Niepokojące są również problemy z chodzeniem, zaburzenia oddychania, zapaść albo powtarzające się wymioty.
W takiej sytuacji skontaktuj się z weterynarzem i powiedz, jaki ziemniak pies zjadł, w jakiej ilości oraz kiedy do tego doszło. Nie wywołuj wymiotów domowymi sposobami, chyba że lekarz wyraźnie zaleci takie działanie.
Najprostsza zasada przy psiej misce
Pies może bezpiecznie dostać niewielką ilość dobrze ugotowanego, nieprzyprawionego ziemniaka, ale nie jest to produkt potrzebny w codziennym jadłospisie. Największe zagrożenie stanowią zielone i kiełkujące bulwy oraz dodatki z ludzkiego stołu, nie sam zwykły ziemniak.
Gdy mam wybrać między przypadkowym kawałkiem obiadu a prostym dodatkiem przygotowanym osobno, zawsze wybieram tę drugą opcję. W żywieniu psa liczy się nie tylko to, co podajemy, lecz także forma, porcja i częstotliwość.
